Geçen gün -tanımadığım- bir öğretmen(!) ile bir lise öğrencisinin konuşmasına şahit oldum. “Bu normal bir şey…” demeyin; pek de normal değildi açıkçası. Aslında günümüz Türkiye’sine yakışan bir konuşmaydı; yine de garibime gitti. Burada sizlerle de paylaşmak istedim.
Öğretmen, çocuğun okuduğu okula yeni atanmıştı. Çocuk, “İnşallah bizim sınıfa vermezler sizi.” dedi. Kadın(öğretmen) da “Niye ki?” dedi. Sınıflarının çok yaramaz bir sınıf olduğunu, henüz ilk sınıf olmalarına rağmen birçok kişinin okuldan atıldığını anlatmaya çalıştı çocuk. Öğretmenin tepkisi dikkate değerdi: “Hmm… İyiymiş. Neyse zaten ben gelince daha çok kişi atılır.” gibi bir cümle kurdu yanlış hatırlamıyorsam. Sonra öğrenci ve öğretmen(!) arasındaki muhabbet bir süre daha devam etti. Öğrenci sınıf arkadaşlarının ne kadar uslanmaz olduğunu, öğretmen de kendisinin ne kadar acımasız olduğunu anlatmaya çalıştı. Anlayacağınız konuları hiç değişmedi.
